Ymir is het eerste wezen in de Noordse mythologie. Hij is een hermafrodiete reus die de stamvader is van alle reuzen, en aangezien veel goden ook van reuzen afstammen, is Ymir tevens hun voorvader. In het Oudnoords betekent Ymir ‘de bruller’ en in sommige Scandinavische gedichten wordt hij soms Aurgelmir genoemd.
Volgens de IJslander Snorri Sturluson gaat de geboorte van Ymir terug tot de ontmoeting tussen Muspelheim (het vuur) en Niflheim (het ijs) in de afgrond Ginnungagap. Ymir werd vervolgens gevoed door de oerkoe Audhumla.
De andere reuzen werden door Ymir in zijn slaap op eigen kracht verwekt, aangezien hij hermafrodiet was. Een vrouw en een heren kwamen voort uit het zweet van zijn oksels en een zoon werd geboren uit zijn benen.
@Erica Louise Claire
Audhumla voedde zich met zout. Op een dag kwam uit het zout een wezen genaamd Buri tevoorschijn, de eerste Aesir-god. Hij verwekte Borr, zijn zoon, die zich paarde met een afstammeling van Ymir genaamd Bestla. Uit hun verbintenis werden Odin, de leider van de Aesir, en zijn twee broers Vili en Ve geboren.
De goddelijke broers doodden vervolgens Ymir en verdronken alle andere reuzen in zijn bloed. Bergelmir en zijn echtgenote wisten te ontsnappen en verstopten zich in de holte van een boom. Dit overlevende echtpaar bracht vervolgens het tweede reuzenras voort.
YMIR, HET ONTSTAAN VAN DE WERELD
De broers bouwden de kosmos uit het lijk van Ymir. Met zijn vlees creëerden ze de aarde en met zijn bloed de oceanen. Vervolgens maakten ze met zijn botten de bergen en met zijn haar de bomen. Ten slotte creëerden ze het hemelgewelf uit zijn schedel, dat wordt ondersteund door vier dwergen: Nordri voor het noorden, Austri voor het oosten, Sudri voor het zuiden en Vestri voor het westen.
De maden die zich voedden met het lichaam van Ymir veranderden in dwergen. Zo gaven de goden hen een menselijke vorm.
YMIR DE TITAAN
Ymir is de belichaming van de chaos vóór de schepping. Voor de Vikingen roept hij ook de leegte van Ginnungagap op. Net als bij vele volkeren die “de duisternis op de afgrond” uit het eerste hoofdstuk van Genesis beschouwen, wordt hij afgeschilderd als een leegte. Toch is Ymir het sleutelelement waarop de goden de wereld konden ontwerpen. Hij was de basis van alles wat bestaat.
De rol die Ymir in de Noordse mythologie speelt, past bij hem, want hij is voorbestemd om chaos te zaaien. De reuzen zijn immers de krachten van de chaos die de orde en rust altijd hebben bedreigd. Ze slaagden er zelfs in om de door de goden gecreëerde orde omver te werpen tijdens de Ragnarök.
Ymir wordt niet alleen door dit concrete schema beschreven, maar zijn dood is ook betekenisvol in de mythologie.
@Dante.
Dit verklaart ook waarom Ymir wordt gepresenteerd als een hermafrodiet die zichzelf voortplant. Het onderscheid in geslacht bestond immers nog niet. De goden creëerden later het verschil tussen de seksen om vorm te geven aan alles wat voorheen vormloos en ongedefinieerd was.
Er bestaan talloze mythen over de schepping door hermafrodiete conceptie. Het Scandinavische scheppingsverhaal vertoont in dit opzicht gelijkenissen met dat van de Grieken.
In het Noordse gedicht Völuspá wordt de scheppingsdaad uitgedrukt door “Yppa”, wat “geboren worden” betekent, maar ook “verkondigen”. Zo bevestigen de Noordse volkeren, met de poëtische kant van de naam Ymir, dat de goden de wereld verkondigden door deze uit het lijk van de Bruller te boetseren.
