In de Noordse mythologie is Hel de godin en heerseres van Helheim, het rijk van de doden. Hel is het jongste kind van de kwaadaardige god Loki en de reuzin Angrboda. Ze wordt meestal beschreven als een angstaanjagende heks, half levend en half dood (de ene helft blauwzwart en de andere helft vleeskleurig), met een sombere en sinistere uitstraling.
Haar gezicht en bovenlichaam zijn die van een levende vrouw, maar haar dijen en benen zijn die van een lijk, gevlekt en vergaan. Hel werd naar de onderwereld verbannen nadat ze door de goden was weggevoerd. Haar hal in Helheim heet Eljudnir, het huis van de doden, en heeft hoge muren. Haar twee dienaren zijn Ganglati en haar dienares Ganglot.
Hel mythologie
Er was een tijd dat naar Hel gaan misschien onvermijdelijk was, maar het werd niet als een straf gezien: Hel, dochter van Angrboda en Loki, regeert over het Scandinavische rijk van de doden. Zij is de bewaarder van de zielen van de overledenen. Degenen die op zee of in de strijd sterven, hebben andere bestemmingen; alle anderen gaan naar Hel, die hen verwelkomt in haar huis, Helheim, ongeacht of ze tijdens hun leven goed, slecht, zondig of heilig waren.
Het rijk van Hel is geen zwavelachtige en brandende martelkamer. Het is eerder een soort herberg of station voor de doden, hoewel je, eenmaal ingeschreven, er nooit meer uit kunt. Helheim is een donker, grijs, vochtig en mistig rijk: het concept van hitte als straf werd pas met het christendom vanuit de warme klimaten uit het zuiden geïmporteerd. Het gebrek aan warmte zonder hoop op de lente was het Scandinavische equivalent van verlatenheid. Dat gezegd hebbende, zijn sommige delen van Helheim comfortabeler dan andere: Hel oordeelt en beslist precies waar elke individuele ziel naartoe gaat.
Hel en haar broers, de wolf Fenrir en de slang Jormungand, werden opgevoed door hun moeder, de heks Angrboda, in het IJzerwoud. De profetie suggereerde dat de twee broers en hun zus op een dag een leger van vernietiging tegen de Asen zouden leiden. Odin, die de profetie kende, “bracht” hen daarom naar Asgard om hen in de val te lokken en de profetie te voorkomen. Odin greep Hel persoonlijk en wierp haar zo ver als hij kon: ze landde in het rijk van de dood en werd daar de koningin. Ze woont in een grote hal, Eljudnir, in het hart van Helheim.
Ze bleef voorbestemd om een opstand van rebelse geesten en spoken te leiden. Hel manifesteert zich in dromen, waarvan de beroemdste die van Balder is, de zoon van Odin. Ze verscheen aan hem drie dagen voor zijn dood en adviseerde hem (nauwkeurig) dat ze hem over drie dagen in haar armen zou nemen. Omdat haar vader (Loki) bijdroeg aan de dood van Balder door hem te vergiftigen, is het niet precies bekend hoeveel voorkennis Hel had vóór haar voorspelling.
De Noordse godin van de dood, Hel, staat ook bekend onder andere namen zoals Hella en Hela. Zelfs onder haar vele namen en vormen blijft Hel een belangrijke figuur in de Noordse mythologie. Ze wordt vaak beschouwd als de eigenaresse van Niflheim (de duisternis), waar de doden verblijven wiens leven niet geëerd is.
Ze wordt beschreven als iemand met een bleke teint omdat ze zo lang in de duisternis heeft geleefd, met een pokdalig merkteken op haar wang. Om deze redenen kan haar aanwezigheid als zowel mysterieus als intimiderend worden ervaren.
In de loop der tijd zijn veel mensen echter gaan houden van deze krachtige maar misbegrepen figuur, vanwege de band die ze heeft met onze eigen sterfelijkheid.
